Waarom Raaf

• Raven hebben een belangrijke rol in de natuur. Raven zijn alleseters, maar het liefst eten ze dode dieren. Ze ruimen dode dieren op.
• Raven zijn sociaal; Niet broedende raven leven in groep. Wanneer het broedseizoen begint, eisen vaste koppels (ze zijn monogaam) hun territorium op. Samen zorgen ze voor een mooi en stevig nest ergens hoog in de kruin van een boom. Het mannetje verzamelt materiaal, het vrouwtje maakt er een breed, plat nest mee dat jaar na jaar opnieuw gebruikt wordt.
• Raven zijn intelligent; Raven behoren tot de meest slimme dieren en doen niet onder voor dolfijnen en chimpansees. In het wild werd vastgesteld hoe raven steentjes gooiden naar mensen om te verhinderen dat ze naar hun nest zouden klimmen, of hoe ze vis stalen door de lijn met een aangehaakte vis naar boven te trekken. In een Oostenrijkse studie werd vastgesteld dat raven gebarentaal gebruiken door aan een andere raaf voorwerpen aan te duiden met hun snavel, net zoals mensen dingen aanwijzen met hun vingers. Dit gedrag werd nog nooit bij een andere vogelsoort vastgesteld.
• Raven vliegen hoog en ver; De ‘hoogste’ raaf ter wereld werd vastgesteld op de Mount Everest, op een hoogte van 6.350 meter. Raven vliegen met gemak 30 km om voedsel te vinden.
• Raven staan in de natuur voor hoop; Raven waren in de vorige eeuw uitgestorven in Nederland. Dankzij herintroductie zijn ze terug van weggeweest. Het gaat nu weer goed met de raaf.
• Raven zijn communicatief; Raven communiceren niet alleen met elkaar ze worden door mensen ook gezien als boodschappers. Ze spelen een hoofdrol in tal van mythologische verhalen en legendes? Wodan, een Germaanse god gebruikt twee raven als boodschappers. Ook Odin, de oppergod in de Noordse mythologie, had twee raven, Huginn en Muninn.
• Raven werken samen; Wolven en raven zijn matties. In Noord-Amerika, waar wolven en raven al heel lang samenleven, werken ze samen bij de jacht. De raaf attendeert de wolf op (zwakke) prooien en de wolf ‘opent’ het kadaver, zodat de raaf ook mee kan eten.
• Raven spreken (zowel positief als negatief) tot de verbeelding; Meneer de Raaf is één van de bekende figuren uit de legendarische kinderserie De Fabeltjeskrant, waarin Meneer de Uil vertelt over de gebeurtenissen in het Grote Dierenbos. Met zijn droge, sarcastische opmerkingen is de raaf de schrik van Juffrouw Ooievaar.

De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. De kop-staartlengte is 65 centimeter, de spanwijdte 1,20 meter en het gewicht bedraagt gemiddeld 1250 gram. De snavel is in verhouding wat zwaarder en licht gekromd. In de vlucht is de vogel te herkennen aan het naar verhouding wat grotere kopprofiel en de breder uitwaaierende, ruitvormige staart. Ook vliegt hij hoger dan genoemde soorten en met tragere vleugelslag, hij zweeft geregeld even, terwijl een kraai meer doelgericht ergens naartoe vliegt. Het geluid is lager dan bij kraaien.

Spreekwoorden

• Een witte raaf: Dit betekent een zeldzaamheid, iets wat bijna nooit voorkomt.
• Stelen als een raaf: Dit betekent alles wegnemen wat je maar krijgen kunt.
• Een raaf broedt geen kanarievogel: Dit gezegde betekent dat kinderen vaak op hun ouders lijken.
• Zo zwart als een raaf: Dit betekent dat iets of iemand erg zwart is.
• Een hongerige raaf: Dit betekent dat iemand nooit genoeg heeft.